Back

ⓘ Otmica u Sjeverinu je naziv za zločin od 22. oktobara 1992. kada su pripadnici srpskih paravojnih jedinica pod komandom Milana Lukića, oteli 16 Bošnjaka koji su ..



Otmica u Sjeverinu
                                     

ⓘ Otmica u Sjeverinu

Otmica u Sjeverinu je naziv za zločin od 22. oktobara 1992. kada su pripadnici srpskih paravojnih jedinica pod komandom Milana Lukića, oteli 16 Bošnjaka koji su iz sela Sjeverin, Srbija, autobusom pošli u Priboj zbog posla.

Autobus je zaustavljen u selu Mioče Rudo, BiH, na putu za Priboj, kuda je redovno saobraćao. Iz autobusa su izvedeni samo pripadnici bošnjačke nacionalnosti – 15 muškaraca i jedna žena, a kamionom koji je bio parkiran ispred kafane "Amfora" odvezeni su u motel "Vilina vlas" u Višegradu. Poslije nekoliko dana, ubijeni su a tijela su bačena u Drinu. Ipak to nije bio prvi ratni zlocin. Prvi ratni zlocin pocinjen je od strane Bosanskih Muslimana. 6. Maja 1992. na jednu od najvećih Srpskih slava Bosanske snage napale su sela Gnione i Glečaj gde je ubijeno 5 starijih osoba. Za ovoj zločin niko nikada nije osuđen.

                                     

1. Događaji prije otmice

6. Maja na jednu od najvećih srpskih slava "Đurđevdan" paravojne formacije bosanskih Muslimana napadaju srpska sela i ubijaju nenaoružane starce i žene. Već 28. Maja iste te formacije ubijaju komandira Bratunačke policije. Na čemu se ne zastavljaju već nastavljaju sa zločinima. Tako da na kraju broj srpskih nevinih zrtava na podrucju srednjeg Podrinja do 1993 iznosi i preko 2000 nenaoružanih civila. Uglavnom ubijanih na najveće srpske praznike(uglavnom klani, prebijeni, retko kad ubijeni metkom, jer kako su bosanski Muslimani voleli da govore "metak je za coveka". Kada saznaju za ove zlocine Srbi krecu u osvete. Zanimljivo je da za zlocine muslimana nad Srbima niko nije osuđen.

Prva iseljavanja iz sela pribojske opštine započinju u junu 1992. godine, kada srpske vojne i paravojne grupe iz Bosne, povezane sa lokalnim militantnim grupama, upadaju u pogranični pojas izmedju Srbije i Bosne. Sjeverin je prvi na meti - tu je, odmah pored granice. Republička policija i pripadnici Vojske Jugoslavije ne ometaju prolazak naoružanih vojnika bosanskih Srba i paravojnih formacija. Život u Sjeverinu ipak zadržava privid normalnosti. Ubistvo Rama Berba u centru Sjeverina 26. avgusta 1992. godine bilo je više od ozbiljnog upozorenja da etničko čišćenje - vec završeno u susjednom Rudom - zahvata teritoriju Srbije.

Pod optužbom da je počinio ubistvo, policija 11. septembra 1992. godine lišava slobode Dragana Savića iz Višegrada. Pošto niko od svjedoka nije prepoznao Savića kao počinioca ubistva, on je pušten na slobodu.

Mjesecima poslije ovog događaja, na putu od Sjeverina do Priboja sigurnost putnika i dalje je ugrožavalo prisustvo naoružanih formacija.

Jedina saobraćajna komunikacija iz Sjeverina ka Priboju vodi preko bosanske teritorije. Bosanske punktove kontrolišu naoružani vojnici Vojske Republike Srpske. Da bi svojim radnicima Bošnjacima omogućili prolazak, pribojska preduzeća im izdaju specijalne potvrde. Sve do pred kraj oktobra 1992, ove potvrde su bile privid sigurnosti.

Kafana Amfora u selu Mioče, vlasništvo Bošnjaka, zapaljena je dan uoči otmice. 21. oktobra 1992. ispred nje se u popodnevnim satima, kako kažu očevici, okretalo jagnje na ražnju.

Sabahudin Ćatović iste večeri izlazi iz kuće koja se nalazi na kraju sela. Od tada mu se gubi svaki trag. Njegov brat Ramahudin, ne znajući da mu je brat otet, ujutro kreće na posao.

Stanovnici Sjeverina su tada bili zaposleni u Priboju, i 22. oktobra 1992. ulaze u radnički autobus pribojske Rakete koji je saobraćao na relaciji Rudo - Priboj. Neki od njih na posao nisu išli posljednja tri mjeseca. Tog dana pozvani su da prime platu.

Tog dana i Admir Džihić odlazi u školu. On će biti jedini preživjeli Bošnjak koji je svjedok ovog zločina.

                                     

2. Imena žrtava

Žrtve otmice u Sjeverinu su:

  • Alija Mandal 38
  • Mithad Softić 42
  • Sead Pecikoza 30
  • Esad Džihić 24
  • Ramiz Begović 59
  • Mehmed Šebo 30
  • Muzafer Hadžić 36
  • Idriz Gibović 50
  • Medredin Hodžić 30
  • Mustafa Bajramović 44
  • Mujo Alihodžić 42
  • Meho Hodžić 37
  • Derviš Softić 39
  • Mevlida Koldžić–Hodžić 30
  • Hajrudin Sajtarević 37
  • Ramahudin Ćatović 24
                                     

3. Suđenje

Vrhovni sud Srbije potvrdio je 18. maja 2006. prvostepenu presudu da su četvorica iz grupe" Osvetnici" počinili ovaj ratni zločin. Dragutin Dragićević osuđen je na 20 godina zatvora, Đorđe Šević na 15 godina. Milan Lukić, koji je u međuvremenu iz Argentine izručen Međunarodnom krivičnom sudu za bivšu Jugoslaviju, i Oliver Krsmanović, koji je u bjekstvu, osuđeni su u odsustvu na po 20 godina zatvora.

                                     

4. Civilno društvo

Žene u crnom smatraju da ni prvostepeni ni Vrhovni sud Srbije nisu prihvatili da su osuđeni pripadali vojsci Republike Srpske, koju je finansirala, organizovala i podržavala tadašnja Vojska Jugoslavije. Sudovi su, kako se ukazuje, prikrili odgovornost države, iako je ona utvrđena tokom suđenja.

Za koordinatora sarajevskog Udruženja za društvena istraživanja i komunikacije Edvina Kanku Ćudića to je

Izvršna direktorka beogradskog Fonda za humanitarno pravo Sandra Orlović smatra:

Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →